Όλοι οι συγγενείς οι ζώντες έχουμε υποχρέωση να τους τιμούμε, να προσευχόμαστε και να κάνουμε τις καθιερωμένες τελετές στην μνήμη των εκλειπόντων. Το πιστεύω της εκκλησίας μας είναι ότι οι ψυές αισθάνονται μεγάλη ωφέλεια απο το έλεος και τη χάρη του Θεού και ότι οι προσευχές, οι ελεημοσύνες για την μνήμη τους, τα τρισάγια, η μνημόνευση, στα άγια ή στην προσκομιδή, ανακουφίζουν τόσο εκείνους που τα προσφέρουν όσο και εκείνους υπέρ των οποίων προσφέρονται.
Με το τρισάγιο που διαβάζουμε επέρχεται ένωση και ισοτιμία των πιστών με τους αγίους Αγγέλους και του Τριαδικού Θεού. Επέρχεται η ακατάπαυστη αρμονική δοξολογία του Θεού, η κοινωνία του Αγίου Πνεύματος η οποία ενώνει τα μέλη του σώματος. Αυτή η ενότητα εκφράζεται με την προσευχή και τις ευχαριστίες. Τα τελούμενα μνημόσυνα και τρισάγια με τις ευχές φανερώνουν πως ο κοιμηθείς νεκρός ζει αιώνια εφόσον η ψυχή είναι αθάνατος σύμφωνα με την παράδοση της εκκλησίας.
"Ουκ απέθανε, αλλά καθεύδει", είπε ο Κύριος για την νεαρή κόρη του Ιαείρου.
"Αναχωρείτε ου γαρ απέθανε το κοράσιον, αλλά καθεύδει και κατεγέλων αυτού".
"Φύγετε απο δω τους λέγει, διότι το κοράσιον δεν απέθανεν, αλλά κοιμάται".
Μετά έπιασε το χέρι της νεκρής και την ανέστησε.
