Στις ημέρες μετά τον θάνατο, τελούμε τα τριήμερα. Προσφέρονται κόλλυβα (σιτάρι βρασμένο) στον τάφο και ο ιερεύς τελεί το τρισάγιον. Τα τριήμερα είναι κατά τον τύπο και προς τιμή της Αγίας Τριάδος. Συμβολίζουν την τριήμερη ταφή και Ανάσταση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Τα ενιάμερα. Στις εννέα ημέρες τελούμε σύμφωνα με την παράδοση της εκκλησίας μας επειδή αρχίζει απο τότε να διαλύεται και η αποσύνθεση του σώματος του κοιμηθέντος. Συμβολίζει τα εννέα άυλα τάγματα των αγγέλων και εις τα οποία τάγματα συγκαταριθμείται και η ψυχή και το πνεύμα του νεκρού. Γίνεται δε τρισάγιον εκείνη την ημέρα, κατά μίμηση και ανάμνηση της εορτής της εις ουρανούς μεταστάσεως και αναστάσεως της Θεοτόκου. Τα ενιάμερα μετά το δεκαπενταύγουστο που γιορτάζουμε την κοίμησή της.
Το τεσσαρακονθήμερον. Στις σαράντα ημέρες τελούμε μνημόσυνο στον Ναό γιατί τότε η ψυχή πηγαίνει εκεί που την κατατάσσει ο Χριστός. Όπως μετά την ανάστασή του ο Κύριος επί σαράντα ημέρες εμφανιζόταν στους μαθητάς του και στις σαράντα ανελήφθη στους ουρανούς και εκάθισε εις τα δεξιά του Θεού και πατρός, αλλά και κατά μίμηση του εβραϊκού εθίμου που όταν ο Μωυσής απέθανε, οι Ισραηλίτες των επένθησαν σαράντα ημέρες.
Το ετήσιο μνημόσυνο που γίνεται πάλι στο Ναό, είναι για την ενθύμηση και ανάμνηση της επετείου απο του θανάτου του. Η αποδημία του κάθε χριστιανού και η πολιτογράφησίς του στους ουρανούς ειναι και η γενέθλιος ημέρα εις την καινήν κτίσιν.
Οι ψυχές βρίσκουν ανάψυξη και δροσιά αλλά και παραμυθία οι ζώντες, βάλσαμο και ουράνια παρηγοριά. Κατά την ημέρα που τελείται το μνημόσυνο στον Ναό οπωσδήποτε πρέπει να κοινωνούν οι συγγενείς κατά την ώραν της θείας Λειτουργίας που μνημονεύονται τα ονόμτά τους μαζί και των κεκοιμημένων.
